Planeet Zee

Weinig bedrijven hebben apparatuur om plaatsen in de diepzee zoals ‘black smokers’ te verkennen en er voldoende stoffen te oogsten om deze op grote schaal te commercialiseren.© Chris German, Woods Hole Oceanographic Institution

Mariene biotechnologie is nog een vrij jonge sector. Veel bioactieve stoffen uit zee bevinden zich nog volop in de testfase. Tussen het ontdekken van een interessante molecule en de verkoop op de markt, zit gemiddeld 15 à 20 jaar. Dit komt voor een deel omdat er niet zoveel kennis gedeeld wordt. Het aantal patenten steeg van 220 in 2006 naar 400 in 2010. Onderzoekers dienen vaak van nul te beginnen.

De grootste uitdaging is het kostenefficiënt produceren. Zowel het ontdekken als oogsten van moleculen uit zeeorganismen is duur. Ook al zijn de nieuwe generatie sequencing-technologieën goedkoper en sneller dan de klassieke PCR-methode, blijft de vraag groot naar het nog sneller ontrafelen van een grote hoeveelheid DNA. Daarenboven, van slechts een aantal van de gevonden organismen kent men de volledige levenscyclus waardoor ze moeilijk kunnen gekweekt worden. Soorten uit extreme milieus domesticeren is al helemaal gecompliceerd. Het blijkt ook moeilijk om voldoende hoeveelheden van de bruikbare componenten te kunnen isoleren. Zeeorganismen komen vaak slechts op bepaalde (verafgelegen) plaatsen voor en maken heel kleine hoeveelheden bioactieve stoffen aan. Om 1 gram te extraheren is er bij sommigen maar liefst 1 ton van het organisme nodig! Daarnaast zorgen individuele verschillen in de genetische code voor moeilijkheden bij de extractie. Om het grote potentieel van de oceaan dus te benutten, ligt de toekomst beslist in het synthetisch namaken van haar rijkdommen.  Ondanks de vele uitdagingen die de sector nog ondervindt, staat het buiten kijf dat mariene biotechnologiesector ongetwijfeld heel wat kan bijdragen aan een meer groene en duurzame samenleving.

Marien biotechnologisch onderzoek duurt lang en is zeer (kapitaals)intensief. © UC San Diego